Tíðindi

Fyrsti skúladagur er mikudagin og at byrja í 1. flokki er stórhending fyri barnið. Tað er eisini ein nýggjur veruleiki, tá barnið skal ferðast til og úr skúla. Besta, vit kunnu geva barninum, er ikki bara at fylgja tí, men eisini at læra tað at ferðast trygt í ferðsluni.

1. Venjið skúlaleiðina saman

• Farið fleiri ferðir sama túr, áðrenn skúlin byrjar og eisini, tá ið skúlin er byrjaður
• Veljið eina trygga og einfalda leið
• Venjið leiðina bæði í góðum veðri í ringum sýni
• Steðgið á teimum støðum, har barnið skal taka eina avgerð
• Spyrjið: “Hvat hevði tú gjørt her?“
• Latið barnið   sjálvt greiða frá, hvat tað sær

2. Lærið barnið at steðga

Ein av  týdningarmestu vanunum er:

• STEÐGA – HYGG – LURTA – GANGA
• Barnið skal læra at steðga við vegjaðaran og ikki bara ganga beint út
• Lær barnið at hyggja væl til báðar síður og at hyggja aftur, áðrenn tað fer út á vegin
• Nýt altíð gonguteigar og gongubreytir

3. Lærið barnið, at ein bilur kann koma

Ein bilur er ikki vandamikil bara, tí hann koyrir skjótt

Barnið skal skilja, at ein bilur kann koma:

• aftan fyri  ein parkeraðan bil
• av síðuvegi
• frá innkoyring
• aftanífrá
• haðan einki sýni er

Sigið heldur:

“Steðga og hygg, um nakar bilur kemur.“

enn bara:

“Ver varin!“

Barnið hevur lættari við at skilja ítøkilig boð.

4. Venjið gonguteigin

Um gonguteigur er, skal barnið læra at brúka hann.
Men lær eisini barnið, at ein gonguteigur ikki tekur allar vandar burtur.

Áðrenn farið verður yvirum:

• Steðga – hygg – lurta – bíða – gang so
• Barnið skal ikki ganga út á gonguteigin bara tí, at tað sjálvt sær ein bilførara.

5. Lærið barnið at síggja seg sjálvt

Ein týdningarmikil regla at minna á  er:

• “Bara tí tú sært bilin, merkir  ikki, at bilførarin sær teg.“

Serliga yngstu skúlabørnini ganga ofta út frá, at bilførarin hevur sæð tey.

Venjið tí barnið at bíða, til  er trygt er at fara, eisini tá ein bilur stendur stillur

6. Ikki ganga millum parkeraðar bilar

Parkeraðir bilar kunnu fjala bæði barnið og bilføraran.

Lærið barnið:

• Ongantíð at fara  út á vegin millum parkeraðar bilar, um tað kann sleppa undan
• Heldur at finna eitt stað, har bæði barnið og bilførarin hava gott sýni

7. Lærið barnið at lurta

Ferðsla skal ikki bara síggjast, hon skal eisini hoyrast.

Venjið barnið at varnast:

• motorar
• bilar, sum koma aftanífrá
• súkklur
• prutl
• lastbilar og bussar

Tí er  ikki gott at ganga við tónleiki í oyrunum á vegnum.
Um vaksin bróta reglurnar, er  torført at læra børnini at virða tær.

8. Latið ikki morgunin verða eina kappkoyring

Strongd og skundur á morgni  er ikki góður ferðsluskúli.
Havið góða tíð, so barnið ikki verður noytt at renna eftir gongubreytini, fara tvørtur um vegin í skundi ella verða slept av mitt í ferðsluruðuleikanum. Betri fimm minuttir ov tíðliga enn fimm sekund ov seint.

9. Hugsið tykkum um, tá ið tit koyra barnið

Um barnið verður koyrt í skúla, er t týdningarmikið, at bilurin ikki verður ein partur av vandanum kring skúlan:

• Koyrið spakuliga
• Setið barnið av á einum tryggum staði.
• Sleppið ikki barninum av beint við ferðsluruðuleikan.
• Takið barnið úr bilinum móti gongubreytini, um møguligt.
• Latið barnið sjálvt ganga seinasta teinin, um tað er trygt.

Tað gevur barninum eisini venjing í at vera gongufólk.

10. Lær barnið at biðja um hjálp

Barnið skal eisini vita, hvat tað skal gera, um tað verður ótrygt ella ivast.
“Um tú ivast, steðga og spyr ein vaksnan.“

Eingin skomm at bíða ella biðja um hjálp!

 

11. Verið góðar fyrimyndir

Hetta er kanska tað týdningarmesta ráðið av øllum.
Barnið ger ofta  tað, sum tey vaksnu gera, ikki tað, sum tey siga.

Verið væl komin trygt í skúla mikudagin.