Tíðindi

“Tað kundi verið eg, tað kundi verið tú, eg siti her í Føroyum, og eg hugsi um teg nú....” Sangurin rungar á torginum uttan fyri kaffistovuna. Næmingarnir í gund- og miðdeildini hava felags sangløtu. Løtan verður ríkað við spæli frá okkara frálíka húsorksetri, sum hevur funnið sær pláss við nátturu- og tøkmnistovuna – tó hevur ein  tónleikari  valt at vera fyri seg sjálvan, og tað er Sjúrður, sum stendur við einum kassagittara hinu megin stóru trappuna. Jens Mortan og Magni sláa eisini gittarstreingir, Ingun letur fingaranar dansa á  tangentunum á flyglinum, Sigmund tugar bassstreingirnar og við trummurnar situr sjálvur Oddfríður og buldrar við stavunum. Til flaggsangin er húsorksetrið strykt við trompetblástri frá Jóhonnu Sofíu. Men eingi letur seg gera  uttan ein góðan dirigent; í dag er tað Ann-Mari, ið samskipar felagssangin.

Ein góð løta sum letur seg endurtaka.